O Frère Chrysologue ήταν κάτι σαν ο πνευματικός μου πατέρας. Μου δίδαξε ήθος, εντιμότητα, αλληλεγγύη, εργασία και πολλά άλλα. Είναι ένας άνθρωπος, που δεν υπάρχει πιά στη ζωή. Υπάρχει όμως χαραγμένη η μορφή και το έργο του μέσα στη καρδιά και την ψυχή μου! Τον ξεχωρίζω σαν τον “αγιότερο” από όλους τους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Γιά μένα είναι ένα σύμβολο, ένα απίστευτα δυνατό φως, που εύχομαι κάποτε η Καθολική Εκκλησία να τον ανακηρύξει σε Αγιο. Η επιστολή είναι ιδιόχειρη δική του και συντάχθηκε στις 10 Μαρτίου 1973 στην Μαδαγασκάρη της Αφρικής, όπου είχε πάει ως ιεραπόστολος γιά να βοηθήσει τα παιδιά που υπέφεραν από λέπρα. Η επιστολή ταχυδρομήθηκε σε εμένα, όταν ήμουν πλέον μαθητής της 2ας Γυμνασίου στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων, αλλά είχα προλάβει να τον ζήσω από κοντά τα προηγούμενα χρόνια στο Δημοτικό. Την διατηρώ μέχρι σήμερα και αντίγραφό της θα εκτείθεται στο Μουσείο Μαριανών
Στις 27 Δεκεμβρίου 2002 η Ακαδημία Αθηνών σε πανηγυρική συνεδρία της, μέσα σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα, παρουσία ανθρώπων των γραμμάτων, των τεχνών και της πολιτικής, βράβευσε μεταξύ άλλων το Μαριανό Αδελφό Χρυσολόγο, κατά κόσμον Νικόλαο Βαλαρή.
Αβράμογλου Ιωσήφ
Απόφοιτος 1978
