Η αίθουσα του χρόνου

Μια περιήγηση σε χώρους λιγότερο «τουριστικούς», πολύ αγαπημένους εντούτοις. Και ακριβώς επειδή είναι αγαπημένοι, η φαντασία συμβαδίζει με την περιγραφή. Ας δει ο αναγνώστης το βιβλίο αυτό σαν μια μηχανή του χρόνου με οδηγό τον συγγραφέα. Σαν επιβάτης, θα βρίσκεται πότε στο παρελθόν με τη φαντασία του και πότε στο παρόν με τις άλλες αισθήσεις του.
Όπως και να ‘χει το βιβλίο κυριαρχείται από κίνηση. Κίνηση στον χώρο, αλλά και κίνηση σε άλλες διαστάσεις Στόχος του είναι οι «ανήσυχοι επιβάτες». Επιβάτες που ο συγγραφέας θεωρεί συνοδοιπόρους. Καλό ταξίδι! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)