Η συν Απόφοιτη Ελεάννα Μαρτίνου είναι μια πολύ δραστήρια πνευματική, καλλιτεχνική, δημιουργική προσωπικότητα, φτιάχνει πίνακες, διδάσκει, εικονογραφεί, είναι έτοιμη να παρουσιάσει τη διδακτορική της διατριβή. Όπως παρατηρεί, «ένας ζωγράφος, αν θέλει να μπορέσει να συνεχίσει να εξελίσσεται, οφείλει να βιοποριστεί και να μην έχει την ναρκισσιστική νοοτροπία πως η κοινωνία του χρωστάει»…
Είστε πολύ δραστήρια ζωγράφος. Εκθέσεις, μαθήματα, εικονογραφήσεις εκδόσεων κ.ά. Μπορούν σήμερα οι καλλιτέχνες να ζουν από την τέχνη τους;
Θεωρώ πως σε όλα τα επαγγέλματα, όταν η δουλειά είναι καλή και υπάρχει συναίσθηση της πραγματικότητας και των δυνατοτήτων, όλα βρίσκουν τον δρόμο τους. Η ζωγραφική είναι μια διεθνής γλώσσα που δεν απευθύνεται μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όσους ανθρώπους την εκτιμούν, ανεξάρτητα από τη μητρική τους γλώσσα. Η ζωγραφική είναι ένα εργαλείο επικοινωνίας αυτόνομο, όπως είναι και η γλώσσα του κάθε λαού. Πρόκειται για τη γλώσσα των εικόνων. Η κοινωνία είναι αυτή που αποφασίζει τι θεωρεί πως την αφορά και οτιδήποτε άλλο το πετάει έξω από το κοινωνικό σύνολο. Ένας ζωγράφος, αν θέλει να μπορέσει να συνεχίσει να εξελίσσεται, οφείλει να βιοποριστεί και να μην έχει την ναρκισσιστική νοοτροπία πως η κοινωνία του χρωστάει. Τρόποι βιοπορισμού υπάρχουν, είτε με κάτι παρεμφερές όπως είναι η διδασκαλία και οι εικονογραφήσεις, είτε με κάποιο άλλο επάγγελμα, που θεωρείται χρήσιμο από το κοινωνικό σύνολο και γι’αυτό, αμοίβεται. Οι συλλέκτες που κάποτε στήριζαν τον καλλιτέχνη οικονομικά με μηνιαίο εισόδημα, έχουν αποσυρθεί. Οι χώροι τέχνης βρίσκονται σε αμηχανία. Προσωπικά, ακολουθώ αυτόνομη πορεία με συνεργάτες που εμπιστεύομαι και δεν θα με υποβάλλουν σε ψυχική ταλαιπωρία.
Η ζωγράφος Ελεάννα Μαρτίνου και η Κυπαρισσία ως ένα Δίκτυο στον χωροχρόνο
