Όσο περνάν τα χρόνια μου
κι όσο περνώ με κείνα,
τόσο γλυκά τριγύρω μου
μοσκοβολάν τα κρίνα
των πρωτινών απρίληδων……
Κ.Παλαμάς
Κάθε φορά που αλλάζει ο χρόνος, δεν γεννιούνται μόνο ελπίδες για το μέλλον, είναι και η νοσταλγία που θεριεύει, καθώς κοιτάζουμε προς τα πίσω, τα χρόνια που πέρασαν και μας σφράγισαν. Κι όσο μεγαλώνουμε, τόσο πιο πίσω πάει ο νους..και φτάνει στους ¨πρωτινούς Απρίληδες¨.. στις τρυφερές μέρες της πρώτης μας νιότης.
Και τότε, όλο και συχνότερα, ζωντανεύουν μπροστά μορφές ανθρώπων που μας επηρέασαν ευεργετικά και μας έκαναν αυτό που είμαστε ! Οι σεβάσμιες μορφές των Δασκάλων μας στη Λεόντειο, αυτών που είναι ακόμα γύρω μας και, πιο πολύ, αυτών που μας κοιτάνε πλέον απο ψηλά. Κάθε χρόνο συνειδητοποιούμε βαθύτερα πόσα πολλά τους χρωστάμε κι η ευγνωμοσύνη δυναμώνει !
Ας μας ενισχύουν πάντοτε οι αρχές με τις οποίες μας διαπότισαν και οι πατρικές ευχές τους…..
Αγαπητοί συναπόφοιτοι, καλή κι ευλογημένη χρονιά !
Kόντης Μιχάλης
Απόφοιτος Καθηγητής Λεοντείου
